Elbet Bir Gün Bir sabahın ışıltısı ne kadar aydınlatırsa geceyi , o kadar aydınlığım . Gökyüzünün nefesi kadar varım bir o kadar sabahım . İçine duygu yükleyip boşalttım yağmurları mı . Herkes şemsiyesini açtı , yerde kaldı yazdıklarım . Kendime dair kelimeler arşa yükseldikçe , bir bir kapıldı yalnızlıklarım . Çiçeğe böceğe şiir yazan çokta , hangi biri anlattı farkındalıkları . Kaç insan kendine sordu bu adam neden burada diye . Kaç tanesi haykırdı cevabını içten içe . Yıkın şu gökyüzünü arkadaş , yıkın da duysun devri alem . Sesini duyuramayanların güftesi olsun her bir söz . Belki bu gün olmayacak biliyorum ama Elbet bir gün görecek tüm gerçeği şu iki göz . Mecnun değilim ben nereden çıkardınız aşkı meşki . Hangi devrana nasip oldu ki size kalsın şu hayat . Bırakın , atın üzerinizden şu sisli kasveti . Kaç kişi şahit oldu kaç kişi duydu ki . Açık kumraldı zamanında bu tarlalar hep . Yavaş yavaş beyazlamaya başladı , az sonra inceldiği yerden kopacak . ...